Het hercontoureren van de buik wordt in mijn spreekuur vaak gevraagd. De meest gebruikte technieken zijn verschillende vormen van liposuctie, met of zonder een buikwandcorrectie (abdominoplastiek). Een ander instrument binnen ons arsenaal dat effectieve resultaten kan geven, is de “reverse abdominoplastiek”. De klassieke indicaties voor een reguliere abdominoplastiek zijn een romp met los, overtollig en inelastisch huidoverschot van de onderbuik, scheiding van de rechte buikspieren (diastase) en in wisselende mate overtollig vetweefsel. De techniek verwijdert het huid- en vetoverschot in de onderbuik, brengt de rechte buikspieren weer bij elkaar om de buikwand te verstevigen, en eventueel overtollig buikvet kan met liposuctie worden gecontourd om een fraaiere vorm te creëren.
Een reverse abdominoplastiek wordt gekozen voor iemand met los huidoverschot in de bovenbuik, die doorgaans geen volledige diastase heeft die de contour van de onderbuik beïnvloedt, en die wel vetoverschot in de onderbuik kan hebben zonder huidoverschot. De techniek begint met incisies die de plooi onder de borst volgen en vervolgens over het onderste deel van het borstbeen lopen om beide zijden van de buik met elkaar te verbinden. Deze littekens vallen doorgaans zeer goed weg, zelfs in een tweedelig badpak. De huid over de volledige dikte wordt naar beneden toe losgemaakt, met behoud van de essentiële bloedvoorziening aan beide zijden van de navel. Indien de bovenste rechte buikspieren moeten worden aangespannen, kan dat vervolgens gebeuren. Overtollig buikvet kan op dat moment ook met liposuctie worden behandeld. Het gelifte en losgemaakte overschot aan buikhuid kan op verschillende manieren worden aangepakt, afhankelijk van wat de patiënt nodig heeft:
Bij een vrouw met huidoverschot in de bovenbuik die daarnaast ook verjonging van de borsten wenst, kan de gelifte overtollige buikhuid worden gebruikt als ‘self-augmentation’ onder de borst om extra vulling en vorm te geven. Dit gebeurt vaak in combinatie met een borstlift (mastopexie) en kan de noodzaak en kosten van een implantaat vermijden. Ik heb deze ingreep zelfs uitgevoerd bij een vrouw die jaren eerder een dubbele mastectomie had ondergaan vanwege borstkanker en bij wie we de borsten met implantaten hadden gereconstrueerd. Zij had gewichtsfluctuaties doorgemaakt en werd zeer actief; ze wilde haar borstimplantaten laten verwijderen, maar wilde wel dat er een kleinere borstvorm zou blijven. We gebruikten het huidoverschot van de reverse abdominoplastiek, verwijderden de buitenste huidlaag en plaatsten het in de implantaatruimte om de leegte op te vullen. Daarnaast voegden we weefselvolume en vorm toe met vettransplantatie, geoogst van haar rug, dijen en onderbuik, waardoor ze een kleinere maar nog steeds mooie en proportionele borstvorm kreeg.
De reverse abdominoplastiek kan worden opgenomen in een behandelplan om de contour van de bovenbuik te verstrakken. Na de incisie en het losmaken van het overtollige, slappe huidweefsel kan de chirurg het ongewenste deel verwijderen en het resterende weefsel fixeren aan de ribfascia ter hoogte van de plooi onder de borst. Dit helpt om te voorkomen dat littekens naar beneden ‘migreren’ en zichtbaar worden op de bovenbuik. Ik heb dit gebruikt als primaire ingreep bij vrouwen met losse huid in de bovenbuik die niet gunstig zou reageren op alleen liposuctie. Ik heb het ook gebruikt als secundaire ingreep bij vrouwen die eerder een abdominoplastiek hadden ondergaan met goede resultaten, maar bij wie in de loop van de tijd de onderbuik mooi bleef terwijl de bovenbuik weer slapper werd en extra overschot kreeg door gewichtsveranderingen, zonblootstelling en natuurlijk zwaartekracht. Het huidoverschot kan dan worden verwijderd, wat een strak en mooi totaalbeeld van de buik kan geven.
Een andere situatie waarin een reverse abdominoplastiek kan worden toegepast, is bij vrouwen met losse huid in de bovenbuik in combinatie met een eerdere borstvergroting, waarbij de implantaten verkeerd zijn komen te liggen en naar beneden en naar buiten zijn verschoven ten opzichte van de juiste positie. In dat geval kan het gelifte overtollige weefsel worden gebruikt als een autologe (dus: uit het eigen lichaam) weke-delen ‘sling’ om het implantaat te herpositioneren en te stabiliseren, vergelijkbaar met een Acellular Dermal Matrix (ADM)-graft, maar zonder de aanzienlijke extra kosten van dat product, en met langdurige resultaten.
Een van de aspecten van mijn vak als plastisch chirurg waar ik het meest trots op ben, is het innovatieve karakter van het vakgebied. We nemen de problemen waarmee patiënten zich bij ons melden en ontwikkelen unieke methoden die een solide resultaat behalen met zo min mogelijk chirurgie en zo laag mogelijke kosten, om succesvolle en tevreden patiënten te krijgen. De reverse abdominoplastiek is een voorbeeld van zo’n ‘afgeleide’ procedure die in mijn praktijk een belangrijke, specifieke plek inneemt.
Een reverse tummy tuck is het tegenovergestelde van een traditionele tummy tuck, omdat deze zich richt op de bovenbuik in plaats van de onderbuik.
Meestal is juist de onderbuik problematischer door hangende huid en vetoverschot. Soms kan echter ook de bovenbuik vergelijkbare problemen geven. In zo’n situatie kunt u baat hebben bij dit type buikwandcorrectie.
Maar voordat u daarvoor kiest, is het belangrijk dat u precies begrijpt wat deze ingreep inhoudt en of een traditionele tummy tuck mogelijk beter bij u past.